Srbija postala „najveća nebeska država"

Osamdesete godine prošloga stoljeća velikosrpska ideja iskoristila je za temeljite pripreme, u kojima ključne uloge imaju Udruženje književnika Nebeska Srbija2Srbije, Srpska akademija nauka i umjetnosti i Srpska pravoslavna crkva. Deset godina dojučerašnji komunisti - poput Vuka Draškovića, budući episkopi poput Amfilohija Radovića, Irineja Bulovića, Atanasija Jevtića i Artemija Radosavljevića, vračeva poput Milića od Mačve, akademika tipa Milorada Ekmečića, pjesnika tipa Radovana Karadžića i psihijatra Jovana Raškovića, koga je, ne bez razloga, odlikovala SPC »ordenom Svetog Save prvog stepena« - uvjeravali su Srbe u »nebesku Srbiju«.

Taj je pojam prvi spomenuo ondašnji vladika šabačkovaljevski Jovan Velimirović u svojoj poslanici u povodu prenošenja »mošti cara Lazara« o proslavi 600. obljetnice Kosovske bitke. U njoj piše: »Od kneza Lazara i Kosova Srbi prvenstveno stvaraju nebesku Srbiju, koja je do danas sigurno narasla u najveću nebesku državu. Ako samo uzmemo nevine žrtve ovog poslednjeg rata, milione i milione Srba i Srpkinja, dece i nejači, pobijenih ili mučenih u najstrašnijim mukama ili bacanih u jame i pećine od ustaških zločinaca, onda možemo pojmiti koliko je danas srpsko carstvo na nebesima« (»Srpska strana rata«, Radmila Radić, »Crkva i 'srpsko pitanje'«, Beograd - Zrenjanin, 1996.).

Pretvorba »nebeske Srbije« u zemaljsku

Ta je, dakle, »nebeska Srbija« u velikosrpskom, svakako ne i teološkom pogledu počela rasti na početku devedesetih, da bi u Hrvatskoj sredinom devedesetih počela mitove pretvarati čak i u prostorni plan. Jedan od izravnih oblika »nebeske Srbije« nalazi se i u dokumentu terorističkog plana ministarstva za urbanizam, stambeno-komunalne poslove i građevinarstvo RSK. Riječ je o izvodu »Prostornog plana RSK 1996. - 2015. godine«. Plan je izradio urbanistički zavod RSK iz Knina.

SrbiIz prethodnog slijedi da ako Hrvati polažu neka prava na neki prostor onda to pravo imaju i Srbi. To pravo Srba se, vjerovatno i 'povećava' ako se ima u vidu da su oni vjekovima sticali pravo da čuvaju taj i prostor zapadno od njega, a da Hrvati taj prostor žele da osvoje i stave pod svoju vlast uz prethodno uništavanje Srba.Evo, dakle, kako se »nebeska Srbija« pretvara u imperijalističku i zemaljsku: »Prostorni plan RSK radi se paralelno s Prostornim planom Republike Srpske u cilju stvaranja zajedničke prostorno-planske dokumentacije za potrebe cjelovitog razvoja Zapadnih Srpskih zemalja. Prostorno- planska rješenja u okviru navedenih planskih dokumenata bit će usaglašena i sa srodnim planovima za Republiku Crnu Goru i Republiku Srbiju i to u cilju stvaranja potrebnih planerskih uslova za prostorno-plansko usmjeravanje razvoja svih Srpskih zemalja.«

Što se, dakle, istraživalo u terorističkom velikosrpskom »urbanizmu«: »Prostor planiranih novih istraživanja tokom 1994. i 1995. godine za potrebe izrade Prostornog plana Republike Srpske Krajine je cio onaj prostor na kome su Srbi u bilo kom trenutku u posljednjih 100-150 godina bili u većini u naseljima na teritoriji nekadašnje Vojne Krajine i okolnih prostora koji su, u manjoj ili većoj mjeri, zahvatali Slavoniju, Hrvatsku i Dalmaciju. Istraživački prostor je 'oivičen' linijom dodira sa Republikom Srpskom (Dinara, Una, Sava), s jedne, i linijom koja se približno, poklapa sa zapadnom granicom nekadašnje Vojne Krajine (Novi, Srpske Moravice, Karlovac, Kupa, Novska, Ivanić Grad, Križevci, Koprivnica, Virovitica) ukinute 1881. godine.

Navedena 'zapadna' granica nekadašnje Vojne Krajine je linija do koje su Srbi ne samo nesmetano živjeli radeći za Austriju i Austrougarsku već su i 'nesmetano' živjeli na svojim privatnim posjedima i to u okviru Vojne Krajine, kao administrativne tvorevine sa određenim državnim (autonomnim) značenjem. (...) Na ovim prostorima Srbi su jednostavnim i stalnim protjerivanjem i povremenim masovnim ubijanjem od strane Hrvata i njihovih vojnih, političkih i duhovnih zaštitnika. (...)

Iz prethodnog slijedi da ako Hrvati polažu neka prava na neki prostor onda to pravo imaju i Srbi. To pravo Srba se, vjerovatno i 'povećava' ako se ima u vidu da su oni vjekovima sticali pravo da čuvaju taj i prostor zapadno od njega, a da Hrvati taj prostor žele da osvoje i stave pod svoju vlast uz prethodno uništavanje Srba.

Velikosrpsko bavljenje i »prostorom planiranja«

Navedeni prostor istraživanje su samo radnog karaktera za potrebe izrade Prostornog plana Republike Srpske Krajine; za potrebe drugih istraživanja ova granica nije bitna s obzirom na to da je poznato da Srba i srpskih naselja, u vidu manjih autohtonih etničkih oaza, ima i zapadnije od te granice - Ozalj, Bela Krajina, okolina Maribora, itd. Obnoviteljska sjednica Skupstine RSKkao i da su se, naročito u posljednjih 40-45 godina Srbi doseljavali i u Zagreb i druga naselja zapadno od granice nekadašnje vojne Krajine.«

Srećom, barem su se Maribor i djelomično Zagreb uspjeli othrvati »nebeskoj Srbiji« tijekom zemaljskoga srpskoga genocida od 1990. do 1995.

Nakon tako provedena prostornog istraživanja, dokument se velikosrpski bavi i »prostorom planiranja«. »Naglašavamo da, tokom sadašnje faze rada na Prostornom planu, privremene granice Republike Srpske Krajine tretiramo samo kao 'radne'; svaka nova odluka Vlade ili Skupštine Republike koja se bude odnosila na pitanje granica bit će odmah uzimana u obzir u slijedećim fazama izrade Prostornog plana«.

Riječ je o »prostoru čija je površina određena Vensovim planom iz 1991. godine i koja iznosi oko 13.200 km2. To je prostor kojim su obuhvaćene nekadašnje (u okviru bivše SRH) opština Beli Manastir i Vukovar i dijelovi opština Osijek i Vinkovci, zatim Grubišno polje, Daruvar i Pakrac i dijelovi opština Novska i Nova Gradiška, kao i opštine Petrinja, Kostajnica, Dvor, Glina, Vrginmost, Vojnić, Slunj, Korenica, Donji Lapac, Gračac, Knin, Benkovac i Obrovac.

Opreza nikad dosta

Osim toga, sastavnim dijelom radnog prostora planiranja tokom izrade Prostornog plana Republike Srpske Krajine tretira se i prostor drugih opština u kojim su Srbi i, ProstorRiječ je o »prostoru čija je površina određena Vensovim planom iz 1991. godine i koja iznosi oko 13.200 km2. To je prostor kojim su obuhvaćene nekadašnje (u okviru bivše SRH) opština Beli Manastir i Vukovar i dijelovi opština Osijek i Vinkovci, zatim Grubišno polje, Daruvar i Pakrac i dijelovi opština Novska i Nova Gradiška, kao i opštine Petrinja, Kostajnica, Dvor, Glina, Vrginmost, Vojnić, Slunj, Korenica, Donji Lapac, Gračac, Knin, Benkovac i Obrovac.oduvijek, bili u većini i, oduvijek, bili na svojim privatnim imanjima; radi se o dijelovima opština koje su Srbi oslobodili od hrvatske vlasti i to: Sisak (srpska naselja uključena u novu opštinu Caprag i opštinu Kostajnica), Karlovac (nova opština Krnjak), Ogulin (nova opština Plaški), Otočac (nova opština Vrhovine), Gospić (sa Teslingra- dom), Zadar (nova opština Srpski Zadar), Šibenik (srpska naselja priključena opštini Knin), Drniš i Sinj (srpska naselja priključena opštini Knin). Sa navedenim srpskim etničkim prostorima ukupna površina Republike Srpske Krajine je oko 16.400 km2.

Konačno, ako Hrvati i njihovi zapadni saveznici priznaju neprikosnovenost prava na privatnu imovinu - srpski etnički prostor, imajući u vidu samo prostor sa naseljima sa većinskim srpskim stanovništvom prema rezultatima popisa stanovništva iz 1981. godine ima ukupnu površinu od oko 20.452 km2. Proširenja se odnose na srpske zemlje u Slavoniji, Moslavini i na Bilogori i u istočnom dijelu Gorskog Kotara.«

Treba li tomu komentar i jesu li hrvatske vojno-redarstvene akcije »Bljesak« i »Oluja« bile jedino rješenje za otrježnjenje »nebeske Srbije« u Hrvatskoj? Ako se takvi dokumenti zaborave i prešute, ostat će ono što se u »Prostornom planu RSK« navodi pod točkom »Zločini genocida Hrvata nad srpskim narodom« - »Jedan od izuzetno važnih kriterijuma za utvrđivanje 'konkretnih' linija između Srba i Hrvata na prostorima bivše SRH je linija koja oivičava prostor unutar koga su Hrvati, tokom Drugog svjetskog i sadašnjeg oslobodilačkog rata, izvršili ubijanja (i klanja) srpske djece, žena nemoćnih i starih ljudi, a to znači genocida«.

Prostorni plan »nebeske Srbije«, kako se danas zna, nije još operacionaliziran. Najnoviji događaji, međutim, sugeriraju da opreza nikad dosta.

Nenad Piskač
Vjesnik

Napomena: Vjesnik je u razdoblju od 14. ožujka 2005. do 24. travnja 2005. objavio podlistak u trideset i pet nastavaka pod egidom „Velikosrpska tvorevina na hrvatskom tlu: „Izvorni dokumenti o djelovanju 'Republike srpske Krajine'" autora Nenada Piskača. Objavljujemo ga u cijelosti bez ikakvih dopuna s uredničkom opremom Vjesnika. (ur.)

Naš portal rabi kolačiće radi funkcionalnosti i integracije s vanjskim sadržajima. Nastavljajući samo pristajete na tehnologiju kolačića, ali ne i na razmjenu osobnih podataka.